With a background in visual arts and contemporary philosophy, I explore how power structures shape our environment and look for ways to dismantle them through collective imagination. In doing so, I draw on ecofeminist and posthumanist frameworks, in which relationality and reciprocity are central. In my practice, this translates into a continuous movement between philosophical inquiry, social interventions, and sculptural installations that speculate on possible realities.
Underlying these projects is a hopeful pursuit of the good. I do not claim to know the truth, but I actively foster a polyphonic dialogue through my participatory working method. Central to this is the question of how we collectively assign meaning to our shared living environment. What is the story? Whose story is it? Do we need to reshape it?
In a search for answers to these questions, I use fiction, folklore, animistic ways of thinking, and “glitches” in systems to approach serious social issues in a playful manner. I am interested in the fractures and noise within every system that claims to organize reality. These moments of imperfection demonstrate that what seems fixed can always be reshaped. This exploration results in artistic workshops, sculptures, installations, films, and assemblages in public spaces or exhibition venues.
Onderzoeksresidentie bij *** in Residence in Kyoto, Japan
Op uitnodiging van *** in Residence en Van Gogh AiR hebben mijn partner Noor Boiten en ik een onderzoeksresidentie gedaan in Kyoto, gedurende 4 weken, met als doel kennis te maken met Kyoto en Japanse cultuur, contacten te maken met andere kunstenaars en creatieve initiatieven in Kyoto, en een zelf-in-te vullen onderzoek te starten. Ons onderzoek richtte zich op Yokai, Japanse folklore verhalen die de historische en hedendaagse relaties tussen mensen en hun omgeving bevragen.
We OK!
Samen met kunstenaar David Bade (Curaçao, 1970) en zeven jonge kunstenaars maken jongeren kunst in de wijken Heuvel, Haagse Beemden en Hoge Vucht. Ze gaan aan de slag met thema’s als ‘genieten’, ‘geloven’ en ‘afzetten tegen’ en laten zich inspireren door hun omgeving. Alles kan worden gebruikt om iets nieuws te maken: van een autowrak tot een kringloopkast. Met als resultaat: kleurrijke en uitdagende kunstwerken en in 2026 een eigen tentoonstelling in Stedelijk Museum Breda.
Kroniekschrijvers aan Tafel
Geïnspireerd op de Bourgondische feesten kruipen Floor Snels, Jetske van Dorp en Sofie Hollander in de rol van kroniekschrijver over een huwelijk. De Bredase wijken Liniekwartier en Doornbos zijn één geworden. Deze samenkomst heeft iets weg van een bruiloft. Ze hebben zelfs elkaars naam overgenomen: Doornbos-Linie. De Kroniekschrijvers gingen op pad om de bewoners te vragen hoe zij de aankomende ‘bruiloft’ ervaren, en hoe de viering er uit komt te zien.
Fata Morgana's, dwalen door de geest
Door te kijken door verrekijkers leest u fictieve verhalen over de toekomst van Heusden, geschreven door de inwoners van Heusden. Het is een reactionair verhaal, waarbij ieder die mee heeft gewerkt een zin heeft toevoegt aan de voorgaande zin. De verhalen liggen in het water, waardoor het door de weerspiegeling van het water alleen mogelijk is om delen van het verhaal te lezen.