Fotografie Ronald Tilleman

Soms begint iets groots met iets kleins. Als kind zat ik ademloos voor de televisie, gefascineerd door de buitenaardse werelden van Star Trek en de onderwaterwereld van Jacques Cousteau. Die prikkelden mijn fantasie en het idee dat er altijd meer te ontdekken valt en dat verbeelding de grenzen van de werkelijkheid verlegt.
Nadat ik op mijn 15e met geld van mijn krantenwijk mijn eerste camera kocht, werd fotografie voor mij een belangrijke manier om de wereld te zien.
Door de jaren heen is de relatie tussen mensen en hun gebouwde omgeving uitgegroeid tot een centraal thema in zowel mijn commerciële als mijn kunstfotografie. Als kunstenaar en als mens ben ik geïnteresseerd in hoe en waarom we de ruimtes waarin we leven, werken, recreëren en dromen vormgeven en erdoor beïnvloed worden.
Mijn bekroonde lopende serie Vacancy richt zich op dit thema door toeristische plekken, veelal tijdens het hoogseizoen vast te leggen, op momenten dat de mens tijdelijk afwezig is, maar waarvan de sporen subtiel zichtbaar blijven. Ik zoek naar wat niet volledig zichtbaar is, maar wel diep voelbaar: de stilte van een lege ruimte, de poëzie van verwondering, het stille spoor van wat net is geweest of wat op het punt staat te komen. Geïnspireerd door onder andere het Japanse concept "Ma", is het, zoals zoveel Japanse concepten, moeilijk te vertalen. Ma verwijst naar een pauze in de tijd of een leegte in de ruimte. Niet als een afwezigheid van iets, maar als een betekenisvolle tussenruimte die betekenis geeft aan de omringende elementen. Ma is de tijd en ruimte die het leven nodig heeft om te ademen, te voelen en verbinding te maken.
Terra Extrema richt zich op landschappen, terwijl in Fantaseas een geënsceneerde onderwaterwereld wordt gecreëerd. In de lopende series onderzoek ik hoe de natuur, onze emoties, gedragingen en perceptie van de wereld beïnvloeden. Ik zoek naar wat niet volledig zichtbaar is, maar wel diep voelbaar: de stilte van een lege ruimte, de poëzie van verwondering