Home > Kunstenaars

Hans Wilschut

video, urban, sociaal-maatschappelijk, installatie, fotografie, film, Conceptueel, Audiovisueel, Archieven

Het stedelijk landschap speelt in mijn praktijk de hoofdrol, resulterend
in fotowerken, videowerken en publicaties. Hoe kan ik plekken vastleggen
zodat verleden, heden en toekomst niet als volgorde verschijnen, maar als
gelijkwaardige krachten die tegelijk in het beeld aanwezig zijn?
Ik zoek manieren om tijd te laten vertragen. Ik wil beelden maken waarin
de digitale snelheid even stilvalt, zodat kijken weer alle aandacht
krijgt. Kan ik tijd condenseren tot key moments, die momenten openzetten
en ze meer adem geven dan het ritme van nu meestal toelaat? Daarbij stel
ik mij open voor alles wat zich voordoet en wat ik eerder in mijn
carrière liet liggen.
Om tot mijn beelden te komen scout en organiseer ik mijn standpunten
zorgvuldig en fotografeer ik zelden terloops. Meestal gaat er een proces
van onderzoek aan vooraf waarin ik terugkeer, vergelijk en afweeg.
Terloopse foto’s onderschat ik niet, maar ik maak ze vaak opnieuw, op
zoek naar een preciezer beeld en een beter geplaatste blik. Soms werk ik
met meerdere momenten die ik samenbreng tot één beeld, om een situatie te
openen, op te schonen of te intensiveren. Waar nodig gebruik ik
hoogwerkers en soms een helikopter om de vrijheid te hebben de compositie
te bereiken die het beeld vraagt. Kleur, detail, moment en perspectief
zijn daarbij geen stijlmiddelen achteraf, maar al onderdelen van het
denken binnen de opname. Al werk ik al jaren op groot formaat digitaal,
toch is mijn opname mentaliteit nog steeds zo traag als de tijd dat ik
met 4x5 inch camera door de wereld trok.

Simulation of Elsewhere
Simulation of Elsewhere, 2026, archival print/dibond/wooden frame/museum glass, 150-114 cm - Simulation of Elsewhere toont een urban stadsgezicht in de stad Chongqing, waarin het verlangen naar elders zich vasthecht aan een gebouw met een reusachtig videoscherm. Wat op dat scherm verschijnt, reisbeelden, advertentieachtige panorama’s, flarden van een andere wereld, schuift over de façade en mengt zich met het alledaagse ritme van de straat. Uit verschillende videobeelden die daar voorbij kwamen monteerde Hans Wilschut een eigen landschap: een plek die nergens echt bestaat, maar in het fotowerk even oplicht, alsof de stad zelf een tijdelijk venster naar buiten opent.
Anamnesis
Anamnesis, 2026, archival print/dibond/white frame/museum glass, 114-150 cm - Het werk Anamnesis ontstond in Noorwegen, waar de natuur zich niet laat benaderen maar overweldigt. De bergen zijn dragers van tijd; in hun oppervlak blijft de wording van de aarde tastbaar. In het water dat hen weerspiegelt herhaalt die beweging zich. Het beeld vangt de reflectie op het moment dat herkenning begint te vervagen. Wat zichtbaar blijft is geen berg meer, maar een trilling tussen beeld en herinnering. Het wateroppervlak wordt een plaats van overgang, waar het reële en het herinnerde samenvallen. Anamnesis verwijst naar het proces van herinneren dat voorafgaat aan het bewustzijn. In dit beeld wordt kijken een vorm van herinneren, alsof de natuur zelf haar geschiedenis oproept.
The Waiting Line
The Waiting Line, 2026, archival print/dibond/white frame/museum glass, 114-150 cm - Skagen ligt op het uiterste punt van Denemarken, waar de Noordzee en het Kattegat elkaar ontmoeten. Het is een plaats van overgang, tussen land en water, tussen rust en beweging. Aan de horizon liggen vaak schepen stil op zee, wachtend op toestemming om verder te varen naar Göteborg of de Oostzee. In dat wachten lijkt iets van de aard van Skagen besloten te liggen, een plek waar tijd vertraagt, waar men niet aankomt maar ook niet vertrekt. De stad zelf ademt nog altijd de geest van het licht dat schilders als P.S. Krøyer en Anna Ancher hier ooit aantrok. Het is een licht dat niet verblindt maar omhult, een dunne huid tussen dag en nacht waarin kleur oplost in lucht. Skagen is noordelijk, maar niet koud; het bezit een melancholische helderheid die typisch is voor grensgebieden. Hier wordt het landschap tot een spiegel van innerlijke ruimte, de zee tot een denkbeeldige horizon waar gedachten zich verzamelen, net als de schepen die er wachten, alsof ook zij niet weten of ze onderweg zijn of al thuis.
Permeation,
Permeation, 2025, archival print/dibond/wooden frame/museum glass, 150-114 cm
Candyland
Candyland, 2025, archival print/dibond/white frame/museum glass, 114 -150 cm - De haven van Genua, gelegen aan de noordwestkust van Italië, is niet alleen een van de grootste en belangrijkste havens van de Middellandse Zee, maar ook een fascinerende mix van historische betekenis en moderne bedrijvigheid. Als knooppunt van handel, cultuur en geschiedenis speelt de haven al eeuwenlang een cruciale rol in de ontwikkeling van de stad en de regio. Met een geschiedenis die teruggaat tot de middeleeuwen, was Genua ooit een machtige maritieme republiek die concurreerde met Venetië om controle over handelsroutes. De sporen van deze glorie zijn nog steeds zichtbaar in de imposante pallazo's langs de kustlijn, de statige vuurtoren La Lanterna, en het goed bewaarde historische stadscentrum, dat op de UNESCO Werelderfgoedlijst staat. Vandaag de dag is de haven een dynamische plek waar traditionele en moderne activiteiten samenkomen. Het is een belangrijk centrum voor goederenvervoer, cruiseschepen en veerdiensten, en speelt een vitale rol in de Italiaanse economie. Tegelijkertijd is het gebied getransformeerd in een culturele hotspot, mede dankzij de herontwikkeling van het oude havengebied door de beroemde architect Renzo Piano.
Matera
Matera, 2025, archival print/dibond/wooden frame/museum glass, 114-150 cm - Matera bij nacht lijkt op te gaan in een ander tijdperk, gehuld in het zachte schijnsel van straatlantaarns en de opkomende nevel die de Sassi langzaam uitwist. In dit eeuwenoude labyrint van grotwoningen en rotskerken is de stilte bijna tastbaar, een verstilling die zeldzaam is in een wereld waarin toeristen zich overal vastleggen in selfies, hun telefoonschermen fel oplichtend tegen de duisternis. Het werk van Hans Wilschut toont een andere werkelijkheid: een Matera zonder menselijke aanwezigheid, ontdaan van de vluchtige blikken van bezoekers die de stad slechts als decor beschouwen voor hun bucketlist. Zijn fotografie zoekt de momenten waarop de stad zichzelf hervindt, los van de constante registratiedrang van reizigers. In deze verstilling verdwijnt de anekdotische snapshotcultuur en ontstaat een contemplatieve ruimte waarin architectuur en licht de hoofdrol spelen. Een nachtfoto van Matera in de geest van Wilschut laat deze eeuwenoude stad als een levend organisme ademen. Terwijl we naar het beeld kijken, dringt langzaam het besef tot ons door: we zijn nergens, en nooit meer, alleen.
Chronolith
Chronolith, 2024, archival print/dibond/white frame/museum glass, 114 -150 cm - In het hart van Ribe, waar het straatbeeld zich vouwt rond eeuwen van menselijke aanwezigheid, rijst de kathedraal als een samengroeisel van tijd. Geen enkel deel spreekt dezelfde eeuw; haar huid bestaat uit opeenvolgende lagen van geloof, herstel, verval en verbeelding. De baksteen verdringt het tufsteen, Romaanse bogen dragen gotische vensters en tussen die lagen stroomt het licht als een stille getuige van verandering. Binnen is tijd niet te meten maar te voelen. De muren ademen het vocht van middeleeuwse winters, de vloer draagt sporen van eeuwen biddende voeten. Wat ooit heilig was is nu herinnering, wat ooit nieuw was is nu patina. Toch blijft alles aanwezig, samengepakt in één adem. Chronolith, steen van tijd, noemt zich dit beeld terecht. De kathedraal is een geologische formatie van menselijke geschiedenis; elke verbouwing, elke reparatie, elk litteken een afzetting in de lagen van het geheugen. Hier wordt architectuur tot sediment en tijd tot bouwstof.
Solfatara, 2024, archival print/dibond/white frame/museum glass, 114 -150 cm
Solfatara, 2024, archival print/dibond/white frame/museum glass, 114 -150 cm - De enige van de drie vulkanen van Pozzuoli die nog actief is dateert van 1198. De Solfatara vulkaan heeft een hoogte van 458 meter en kwam voort uit een freatische eruptie. Dat betekent dat het magma in contact kwam met het grondwater, waardoor er stoom en verpulverd gesteente werden uitgestoten. In de Romeinse oudheid stond deze vulkaan bekend als Forum Vulcani en werd beschouwd als heilzame bron. De vulkaan is nog maar beperkt actief, maar heeft nog wel vele solfataren, een naar de vulkaan vernoemd type van fumarolen. De Solfatara ligt in een vulkanisch gebied Campi Flegrei in Italië dat veroorzaakt wordt door de Alpiene orogenese, waarbij de Afrikaanse plaat met de Euraziatische plaat botst. Solfatara is één van de meest actieve gedeeltes van deze supervulkaan. Sinds 2017 is de Solfatara krater vanwege een ernstig incident met bezoekers gesloten voor publiek. De daarnaast gelegen camping veranderde sindsdien in een ruïne.
Epi Center
Epi Center, 2023, archival print/dibond/white frame/, 150-200 cm - Jarenlang kenmerkten deze betonnen silo’s de havenmond van Beirut. Ze werden gezien als de bakens van volharding na de bombardementen en oorlogen die ze jarenlang hadden doorstaan. Na de explosie van 2020 veranderde hun betekenis drastisch. Het bouwwerk werd het iconische beeld van een catastophe dat achter bleef in het collectieve geheugen van de wereld. Net voor het instorten van de silo’s in de zomer van 2022 maakte Wilschut dit monumentale fotowerk. De titel Epicentre refereert aan de dubbelzinnigheid van dit monument.
Stratification, 2024, Rio de Janeiro, archival print/dibond/white frame, 120-160 cm
Aceredo, 2023, archival print/dibond/white frame/museum glass, 114-150 cm - Het Spaanse dorpje Aceredo verdween in 1992 onder water toen een Portugese waterkrachtcentrale het Alto Lindoso stuwmeer creëerde. De afgelopen jaren heeft een groot deel van Noord Spanje met enorme droogte te kampen en waardoor een deel van het dorpje deels weer boven water is komen te liggen. Nog vijf andere dorpen verdwenen destijds onder de watergrens ondanks de protesten van de inwoners. Het is niet de eerste keer dat de dorpjes weer uit het water steken. De aanhoudende droogte in dit normaal gesproken regenachtige gebied heeft het waterpeil doen zakken tot nog maar 15 procent van het gewoonlijke niveau. Volgens de burgemeester van het nabij gelegen dorp Lobios is de situatie een duidelijk gevolg van de klimaat veranderingen van de afgelopen jaren. Maar ook de geo-politieke situatie, waarbij Portugal zes nabij gelegen stuwdammen heeft afgesloten ten behoeven van irrigatie en stroom opwekking draagt niet bij aan de situatie. Het werk Aceredo is één van de fotowerken uit het project 'Atlantis of Galicia', bestaande uit 10 fotowerken en een videowerk.
The Extreme, São Paulo, 2023, archival print/dibond/white frame, museum glass, 150-255 cm
Refuge, São Paulo, 2020, archival print/dibond/white frame 2*130-174 cm (tweeluik) - The Refuge vertelt het verhaal van een hoog gebouw dat niet meer bestaat. Diep in de nacht, op 2 mei 2018, begon het Wilton Paes de Almeida-gebouw te branden. Negentig minuten later stortte het in. Het 85 meter hoge monumentale bouwwerk implodeerde binnen enkele seconden, omarmd door vuur. Of die catastrofe nu werd veroorzaakt door, volgens verschillende beweringen, een gasexplosie, een kortsluiting in een stroomuitbreiding, of doordat de eigenaren deze in brand staken in een poging om van de krakers af te komen, het stadscentrum was getraumatiseerd. Meer dan 370 mensen die het gebouw hadden bewoond, begonnen te kamperen op het Paissandu-plein, slechts een tiental meter verwijderd van hun voormalige huis. Dit tweeluik, dat een contrast vormt met de leegte die het vuur heeft achtergelaten en de drukte van het kamp, reflecteert op hoe informele nederzettingen zich ontwikkelen en zich tot elkaar verhouden in São Paulo. In dit geval verhuizen mensen van de muren van de Evangelisch-Lutherse Kerk naar de muren van de Onze-Lieve-Vrouw Rosario van de Zwarte Mannen-kerk, waarbij ze blijven zweven tussen verschillende kwetsbare en tijdelijke locaties.
Context, São Paolo, 2019, archival print/dibond/white frame/museum glass, 150-200 cm - In de dichtgepakte straten van São Paulo kan zelfs een reus verdwalen. De Copan, een gebouw zo kolossaal dat het zijn eigen postcode heeft, is paradoxaal genoeg nooit te zien, althans niet in zijn geheel. Deze structuur van golvend beton werd in 1966 tot leven gebracht door Oscar Niemeyer. Bedoeld als een van Braziliës grootste wooncomplexen, eindigde het in plaats daarvan als het grootste kraakpand van het land. De voormalige “ocupado” heeft sindsdien opnieuw een transformatie doorgemaakt, terug naar het legale gebruik van vandaag. Omdat het gebouw dicht is ingesloten door andere constructies, kan zijn volledige vorm alleen in fragmenten worden ervaren. In Context adresseert Hans Wilschut de problematiek van stedelijke waarneming en planning, en laat hij zien hoe afstand en perspectief daarin een rol spelen. De iconische Copan is voorbestemd om óf in delen te worden waargenomen, óf als een deel: een architectonische vorm tussen andere vormen.
The Individuals, São Paulo, 2019, archival print/dibond/white frame/museum glass, 100-85 cm - Geen van deze dertien zwembaden is hetzelfde. Elke plek onthult iets over de bewoner. Een zwembad per appartement is een extreme luxe, zeker als je bedenkt dat dit woongebouw ligt in de wijk pal naast de beruchte favela Paraisópolis. Wie beter naar het beeld kijkt, merkt echter dat de belofte van bovenklassegeluk begint te wringen. Verlaten plekken en een ruwe betonnen bouwstructuur ondermijnen het idee van “luxe” en laten een wereld zien die eerder wankel dan zorgeloos is. Individuals suggereert dat verval en brutaliteit niet alleen kenmerken zijn van overbevolkte getto’s, maar misschien juist het weefsel vormen van de hele samenleving.

Non static Architectural Encounters

Datum:
Locatie: Galerie van den Berge

Het Stenen Hoofd

Datum:
Locatie: galerie We Like Art

Tentoonstelling over de laatste vrijplaats van Amsterdam

This is Hallstatt, Kein Museum!

Datum:
Locatie: Kunsthal

Solo tentoonstelling over het uit de hand gelopen toerisme in het Oostenrijkse dorp.

La Nave

Datum:
Locatie: Scampia
In samenwerking met: Kapp Producties

Documentaire project over de Vele van Scampia in Napels, mede mogelijk gemaakt door OenO subsidie CBK Rotterdam

https://vimeo.com/401329763

Transition

Datum:
Locatie: Pakhuis De Zwijger, locatie New Metropolis

Tentoonstelling over de verandering van Frankemaheerd en de bouw van de nieuwe ING Campus.

https://vimeo.com/user37349063/frankemaheerd

Elf Steden

Datum:
Locatie: Fries Museum

Tentoonstelling en opdracht over transitiemomenten in de Friese elf steden

3 x Landschap

Datum:
Locatie: Cultuurpallet
In samenwerking met: met Gerco de Ruijter en Ellen Kooi

Ultra Vision

Datum:
Locatie: Centraal Museum
In samenwerking met: Stichting Stedelijke Fotografie Utrecht

Mogelijk gemaakt dankzij OenO subsidie van CBK. Rotterdam

The Beautification Project

Datum:
In samenwerking met: African artist Foundation

Project over de cosmetische vergroening van de Nigeriaanse stad Lagos

Deze kunstenaar heeft nog geen toekenningen.