De stedelijke transformatie is bij voorkeur het werkgebied van beeldend kunstenaar Hieke Pars. Inzoomend op details en kleine (dagelijkse) handelingen brengt zij complexe maatschappelijke processen op beeldende wijze terug naar een menselijk niveau.
Grondvorm - Under Pressure
Grondvorm, Het Archief, 2025
In Het Archief is de ondergrond van Rotterdam in al z’n nuances aangebracht op een strak raster van de betegelde vloer. De grond is kleiachtig, matig humeus, kalkrijk, slap, zanderig, siltig en bestaat uit veen. Deze grond is afkomstig van drie lokaties aangeduid in m t.o.v.
de Rijksdriehoekcoördinaten:
X-coördinaat 54307.76 Y-coördinaat 436123.37
X-coördinaat 92537.47 Y-coördinaat: 436700.57
X-coördinaat 93012.09 Y-coördinaat 436742.87
De wortels die omhoog komen, het asfalt scheurt; een beeldend onderzoek naar hoe asfalt en boomwortels de strijd met elkaar aangaan.
In dit kunstproject, dat zich afspeelt in de openbare ruimte van Park 1943 in Rotterdam West, maak ik met (wijk)bewoners, jong en oud, beeldende werken van stukken verwijderd asfalt, verwijderde boomwortels van de Krimlinde en het (mogelijke) oorlogspuin uit 1943. Hier is het park een openbaar atelier en drager van 'beeldend werk, ontmoetingen, ontdekkingen, schetsen in een doorlopend proces.
Grond-Werken // De Balustrade [gr]tentoonstelling The Ground Up And The Washed Down
De Balustrade bedekte ik met een laag van de ondergrond van Rotterdam. Ik gebruikte restanten van boormonsters van het gesloopte Maasstad gebouw en van een slooplokatie in de Glashaven. Het gebruik-aanraken van de balustrade laat steeds meer sporen achter slijt langzaam. De met grond bedekte balustrade is ook tijdens de tentoonstellingen in september, oktober, november en tot half december in A Tale of A Tub te zien en aan te raken. Dit werk in situ kun je beschouwen als een Conversation Piece.
Grond-Werken / de Muurschildering
In het stadhuis van Arnhem maak ik tijdens het symposium Bodem Breed een grootschalige muurschildering met de ondergrond van Rotterdam. Op die dag buigen 450 deelnemers, van gemeente, provincie, ministerie en onderzoekers zich over complexe vraagstukken en ontwikkelingen van de bodem in Nederland. Met een performatieve handeling en werk in situ nam ik deel aan het symposium. De grond, restgrond van boormonsters, is op die dag, op dinsdag 13 april 2023, autonoom en tastbaar aanwezig.
VerPlaatSen, een serie handelingen en interventies in een Park.
Weggegooid voedsel, vooral brood, is iets waar ik bij m’n werkzaamheden van natuurlijk groenbeheer in Park 1943 tegenaan loop; het roept bij mij irritatie en veel vragen op. Iets van waarde wordt waardeloos afval. Als kunstenaar kan ik met het weggegooide brood beeldende handelingen ontwikkelen en in het park uitvoeren; dit in samenwerking met uitgenodigde kunstenaars en het parkpubliek. Mogelijk ontstaat hier een nieuwe waarneming bij de bewoners die het park dagelijks gebruiken.
LUCHTPOST
Het kunstproject LUCHTPOST startte in het najaar van 2019. Het verzenden van verpakte lucht was het tastbare object dat aan deelnemers aangeboden werd. Het object, beschouw het als een kostbaar en tastbaar geschenk, werd per post aan de deelnemers verstuurd.
LUCHTPOST sluit aan op de actualiteit, waar communicatie en lucht heikele onderwerpen zijn.
Het kunstproject LUCHTPOST is mede mogelijk gemaakt dankzij een werkbijdrage PPR regeling van het CBK.
High Grounds, een werk in situ
High Grounds is een werk in situ waar het gebouw en de grond onder het gebouw uitgangspunt zijn. Het werk bestaat uit zeven gestapelde vormen, opgebouwd uit restgrond met betonnen sokkels, een tekening en vier foto's van een landschap waar restgrond uit Rotterdam opgeslagen wordt.
Zaanse Kleden, sceening, 'At the same place by coincidence', On Arte,Locarno.
De betekenis van de video Zaanse Kleden is ook anno 2022 actueel . Het roept commentaar op zoals: 'Wonen hier alleen maar Turkse bewoners in deze flat?' of: 'Bij ons in de grote steden kun je niet je kleed vanaf het balkon kloppen, dat is per verordening verboden en geeft overlast en waarom hier wel?' Een bezoeker van de tentoonstelling On Arte vertelde mij dat het maken van zo'n video in Zwitserland nu onmogelijk en te controversieel zou zijn.
De Veldweg, een geluidssculptuur in het open veld
'De Veldweg' is een tijdelijke geluidssculptuur, uitgevoerd op een bouwkavel waar de bouw is uitgesteld. Op een platvorm zijn 56 windgeluid buizen geplaatst. Aan weerszijden van het platvorm loopt een verhoogd houten pad van 70 meter lang het veld in. Het geluid is van dichtbij en van veraf te horen, afhankelijk van de windrichting en de windkracht. Bewoners en bezoekers nemen dit werk op eigen manier in gebruik. Zo verandert het bouwperceel in een experimentele ontmoetingsplek.
Het Grijze Huis, een grijze zone als tussenzone in gebiedsontwikkeling
Een grijze Airey woning fungeert als tijdelijk monument en hier ontstaat een nieuwe ontmoetingsplek van en voor de sociale gemeenschap van de wederopbouwbuurt Velve-Lindenhof. De woning verandert binnen in een monochroom grijze beeldende ruimte. Samen met de buurt en uitgenodigde kunstenaars experimenteert Pars met nieuwe vormen van gebruik en functie.
Het Grijze Huis is in opdracht van de Gemeente Enschede ontwikkeld en uitgevoerd.
Zapata
Een hoop puin van gesloopte woningen en ateliers in de buurt is de drager van de tag 'Zapata'.
De tag Zapata werd op het slooppuin gesprayd en bestond drie dagen. Een emaille bord met de foto van dit tijdelijke werk hangt tot op heden op een gevel van nieuwbouw woningen in de buurt. Ik beschouw het werk 'Zapata' als een monument voor het geheugen van een herstructureringswijk en als vorm van straatpoëzie waarmee het gedachtengoed van een subcultuur wordt verbeeld.