Lucie Havel

natuur , installatie , Experimenteel , Ecologie , Conceptueel , Artistiek onderzoek

Mijn werk richt zich op de relatie tussen natuur en cultuur in de westerse samenleving.
Natuur en cultuur worden vaak gezien als tegengestelde ideeën: culturele ontwikkelingen worden per definitie als anti-natuur gezien en wat tot de menselijke cultuur hoort kan niet beschouwd worden als natuur. Ik verzet me tegen dit dualisme en probeer in mijn werk een cultuur te ontwikkelen die de natuur omvat en waarbij het non-menselijke een rol kan spelen. Door middel van onderzoek, objecten en installaties waarvan het materiaal voortkomt uit het onderwerp, probeer ik andere soorten te vertegenwoordigen en ze in een vorm van cultuur te herkennen.
De manier waarop ik met hun materialiteit omga, is daarin essentieel. Zo probeer ik de identiteit van mijn onderwerp (en dus materiaal) te behouden door het transformatieproces zorgvuldig te vormen en zeer beperkt te houden. Voor dezelfde reden zijn kant-en-klaar gesynthetiseerde hulpmiddelen zoals lijm of verf in mijn praktijk taboe verklaard.

**Elke Grond Missen** - ELKE GROND MISSEN (2024) Elke grond missen is een video-essay van 20 minuten op drie schermen die het verband verkent tussen de microscopische aard van het bodemleven en diens grote impact op ecosystemen door middel van een intieme gedachtestroom. Uit het oog, uit het hart. Dit geldt zeker voor de bodem, omdat de processen die in de bodem plaatsvinden zich afspelen op schalen die aan onze waarneming ontsnappen. Onze moeite om de bodem waar te nemen is niet alleen te wijten aan de beperkingen van ons gezichtsvermogen. Onze culturele perceptie heeft ook weinig belang gehecht aan de bodem. Dit gebrek aan kennis is betreurenswaardig, want het leidt ertoe dat we de vitale functies van de aarde, die de basis vormt van alle ecosystemen, verwaarlozen. Integendeel, een betere kennis en een beter begrip van de bodem geeft ons de middelen om actie te ondernemen tegen onder andere de opwarming van de aarde en de gevolgen daarvan. Het doel van dit project is om het publiek bewust te maken van bodemproblematiek door culturele standpunten en wetenschappelijke theorieën naast elkaar te zetten. Het vertalen van wetenschappelijke gegevens naar zintuiglijke beelden die emoties kunnen opwekken is een complexe taak. Om dit te doen heb ik gekozen voor een video op drie schermen in combinatie met voice-over. Elk scherm toont ons een andere schaal: menselijk, macroscopisch en microscopisch. Dit project werd mogelijk gemaakt door CBK Rotterdam en het Cultuurfonds.

**How I fell in love with the enemy** - Tien jaar geleden besloot ik uit ecologische overwegingen mijn omgang met materialen te veranderen. Ik begon te werken met wat er in mijn directe omgeving te vinden is en zwoer synthetische middelen af. De materialen die ik aantrof, vormden ook de basis voor mijn inhoudelijk onderzoek. Tegenwoordig werk ik vooral met natuurlijke materialen, zoals de Japanse duizendknoop die ik ontdekte in mijn studiotuin. Ik wilde deze plant beter leren kennen. Ik onderzocht haar geschiedenis en gedrag, en probeerde de eigenschappen van de plant aan het licht te brengen door ze te bewerken tot een scala aan materialen. De Japanse duizendknoop is berucht als een woekerende exoot die door asfalt en funderingen heen weet te dringen. Steden doen verwoede pogingen om de plant uit te bannen met meldpunten en bestrijdingsbeleid. De demonisering van deze ‘onkruid-Godzilla’ fascineerde me als een verhaal over de strijd tussen cultuur en natuur. Het zette me aan het denken over de antropocentrische blik, die de waarde van planten afmeet aan het belang dat ze voor mensen hebben. Ik zag in deze duizendknoop ook iets anders: een indrukwekkend vermogen tot aanpassing aan veranderende omstandigheden. De plant, die in de 19e eeuw in Nederland werd geïntroduceerd, was vrouwelijk en kon daarom geen zaden vormen; door zijn capaciteit tot mutatie en de verspreiding via de wortelstokken kon de plant hier overleven. Mijn doel is niet om de plant te temmen en op bruikbare toepassingen te beproeven. Ik probeer tot een andere omgang te komen en mezelf aan de plant aan te passen, bijvoorbeeld door chemische processen op hun natuurlijke beloop te laten. Zo werk ik aan een wijdvertakt portret, dat voortkomt uit de intrinsieke eigenschappen van de plant zelf. Dit project werd mogelijk gemaakt door CBK Rotterdam. Foto Aad Hoogendoorn

**How I fell in love with the enemy** - foto Aad Hoogendoorn

**De vorige eigenaar** - Sinds de mens bestaat, gebruikt hij materiaal gewonnen uit andere levensvormen voor zijn eigen gebruik. Maar in de loop van de tijd is de natuurlijke oorsprong van deze objecten steeds minder zichtbaar. Dit gebrek aan zichtbaarheid is niet onschuldig omdat het een steeds duidelijker grens vormt tussen de menselijk omgeving en de natuur. Het project “De vorige eigenaar” bestaat uit een serie kunstwerken op basis van schapenscheerwol waarin zoveel mogelijk sporen van de dieridentiteit werd behouden. Daarnaast bestaat de serie ook uit reflecties gepubliceerd op diverse sociaal-media en uit documentatie die gebundeld zijn tot een video essay. Foto Aad Hoogendoorn

**De vorige eigenaar** - Foto Aad Hoogendoorn

**installatie voor Passage en passant** - foto Jacqueline Fuijkshot

**a dutch landscape** - "A dutch landscape" is een video van 15 minuten, in drie statische shots, gefilmd op het gloednieuwe strand van Maasvlakte 2 in Rotterdam. Ongeveer tien Bulgaarse arbeiders werken aan de aanleg van het duin om de erosie van de nieuwe kustlijn te vertragen en zo een nieuw ecosysteem te creëren.

Grondstof

Datum: 06-04-2025 t/m 01-06-2025

Locatie: Cacaofabriek Helmond

In samenwerking met: Cacaofabriek

Japanese knotweed festival

Datum: 01-04-2023 t/m 30-04-2023

Locatie: Mediamatic

Sustaining small acts

Datum: 24-03-2023 t/m 20-08-2023

Locatie: TENT

Passage en passant #5

Datum: 14-10-2022 t/m 10-02-2023

Locatie: Goethe instituut

Deze kunstenaar heeft nog geen toekenningen.