Fragmenten van Herinneringen
De photogrammen zijn het bewijs van een intieme lichaamservaring, die reflecteert op een persoonlijke ontmoeting gebaseerd op reizen uit het alledaagse leven, ontdaan van sociale rollen of maskers. Tegelijkertijd vond deze gebeurtenis plaats, op dat precieze tijdstip, gebeurde er iets anders met iemand anders en het werk modereert en verbindt deze gelijktijdigheid. Door de energie van het moment in dat object te bewaren, verbindt mijn geschiedenis zich met de geschiedenis van anderen. In die zin wordt mijn lichaam gebruikt als een hulpmiddel voor een correspondentie op metaniveau, die het verlangen naar volledigheid en het streven naar heelheid belichaamt. Ik representeer dit op papier dat eerder was voorbereid met foto-emulsie die reageert op licht. Tijd is de onzichtbare agent die de reactie mogelijk maakt en uiteindelijk wordt het moment vastgelegd. Natuurlijke omstandigheden zoals de zon, de wind, de temperatuur, zand, stof en water interfereren met het proces. Deze bewaarde momenten worden vervolgens verzameld en gearchiveerd in dozen, als afsluiting van het proces. Deze sluiting is echter tijdelijk, omdat ze later in de context van de witte doos worden gebracht en de functie van het museum/galerie claimen om de geschiedenis te bewaren maar ook weer te geven. De dozen worden tentoongesteld aan muren, in kasten en op tafels, als driedimensionale tijdlijnen, variërend in dimensies, hoewel het materiaal altijd hetzelfde is, gepresenteerd als een fysiek landschap van een geheugendatabase: een re-presentatie van tijd tussen de fragmenten van herinneringen.
