De middeleeuwse ‘jardin d’amour’ vormt het uitgangspunt voor Stefano Dealessandri’s project ‘Gardens of Flirtation’. Deze omheinde lusthoven waren aangelegd om de zinnen te prikkelen door vorm, kleur en geur van speciale bomen, struiken en planten. Aan jongvolwassenen boden ze een veilige plek om te experimenteren met liefde en intimiteit. Dealessandri trekt een parallel tussen de lusthoven en de parken en bosrijke gebieden die vandaag de dag als cruiseplekken worden gebruikt: in beide omgevingen worden de looproutes en het gedrag bepaald door de structuur en dichtheid van de aanwezige beplanting. Volgens de kunstenaar zijn deze groene plekken niet inherent emancipatorisch of egalitair, maar afhankelijk van aandacht en ambiguïteit – thema’s die regelmatig terugkomen in zijn werk. ‘Gardens of Flirtation’ stelt hem in staat om zich door middel van visueel, botanisch en archiefonderzoek te verdiepen in plantkunde en middeleeuwse iconografie. Ook biedt het project hem de mogelijkheid om zijn praktijk uit te breiden met nieuwe technieken, zoals geur en bijenwas.