Het werk van beeldend kunstenaar Frank Bruggeman vindt zijn oorsprong in zijn fascinatie voor de plantaardige natuur. Als ontwerper van objecten, installaties en werken voor de openbare ruimte tast Frank Bruggeman de opgeworpen scheidslijnen af tussen natuur en cultuur. Over wat precies natuur is en waar cultuur begint lopen de meningen vaak sterk uiteen. Daarbij is natuur een veranderlijk concept, waarover in het verleden vaak heel andere denkbeelden heersten als tegenwoordig. Heldere scheidslijnen zijn ook nu vaak niet te trekken net zoals veel wat zich aan ons voordoet als natuurlandschap in feite cultuurlandschap is.
In veel van zijn werken combineert Bruggeman plantaardige materialen – levend dan wel dood – met materialen die verre van natuurlijk ogen, net zo lang tot sprake is van een precaire ordening en balans. Enerzijds moet worden duidelijk gemaakt dat de natuur in het antropoceen aan menselijke heerszucht onderworpen is. Anderzijds moet aantoonbaar worden gemaakt dat die natuur weerspannig is en ook een volstrekt eigen wil heeft. Tegelijkertijd plaatst hij in zijn werk vraagtekens bij opvattingen over het gebruik van inheemse en exotische gewassen en denkbeelden als het romantische zuiverheidsideaal. Hij ijvert voor een breder begrip van concepten als ‘natuur’, ‘tuin’ en ‘landschap’ en wil mensen ontvankelijk maken voor een meer bewuste en intense beleving daarvan. Ook wil hij de toeschouwer sensibiliseren door in zijn installaties de schoonheid van het vergankelijke te benadrukken.
De Nieuwe Tuin
In 2015 is het buitenterrein rond Het Nieuwe Instituut heringericht als De Nieuwe Tuin door Frank Bruggeman in samenwerking met ecologisch hovenier Hans Engelbrecht. De Nieuwe Tuin is een 'natuurinclusieve' ontmoetingsruimte met een hoge biodiversiteit (anno 2020 zo'n 150 plantensoorten) op een relatief klein oppervlakte. De Nieuwe Tuin wil een voorbeeld zijn voor andere aan te leggen ministadsparken die niet slechts bedoeld zijn voor mensen en waar de natuur in hoge mate vrij spel krijgt.