Jan van de Pavert

Er was rond 1995 nog niet zo veel monumentale, representatieve figuratieve kunst. En dat terwijl de commerciële film en de reclamewereld allerlei beelden op het beeldscherm brachten (en brengen) die representatief wilden zijn, die wilden laten zien hoe gelukkig we zijn, wat Nederland is en al dat soort dingen, en dit dan gevolgd door reclamebeelden met logo's van banken en levensverzekeringen. In de beeldende kunst leek een representatieve functie helemaal te zijn vergeten. Veel eerder had je wel de Mexicaanse muralisten, die dit terrein hadden opgepikt voor de kunst van hun tijd (± 1930), of Eugène Delacroix (± 1830). Hoe moet je dat ontwikkelen, dacht ik, een monumentale representatieve kunst, maar dan voor de huidige tijd, voor vandaag? Met de uitvoering van het antwoord ben ik al lang bezig. Ik heb nog voor jaren werk.