Katinka Lampe creëert figuratieve, expressionistische schilderijen, veelal portretten, die voortkomen uit de verkenning van onderwerpen als identiteit, sociale relaties, gender en kleur. Tegelijkertijd tracht Lampe de grenzen van het genre van portret uit te rekken, door de culturele en historische bagage eromheen te bevragen vanuit een eigentijds perspectief.
Op zoek naar het gewenste beeld, fotografeert Lampe modellen – meestal jongeren – in specifieke poses. De modellen poseren nadrukkelijk niet als zichzelf, ze worden gecast en gestileerd om aan een vooraf gemaakte schets van Lampe te voldoen. Deze foto’s vormen het uitgangspunt voor de schilderijen.
Tijdens het schilderen met de olieverf is er een voortdurende zoektocht naar het kantelpunt tussen realisme en abstractie, bevestiging en ontkenning, aantrekking en afstoting. Nauwkeurig weergegeven details wisselen zich af met platte vlakken. De verf wordt stevig onder controle gehouden of juist intuïtief als ultieme ingreep op het doek gegoten en gedeeltelijk weer weggepoetst. De achtergronden verwijzen naar niets anders dan zichzelf, er gaat geen betekenis vanuit. Een virtuoze penseelsteek wordt bewust vermeden aangezien Lampe de natte verf van links naar rechts beweegt om haar eventuele persoonlijke aanwezigheid zoveel mogelijk weg te halen. Oog in oog met de schilderijen van Katinka Lampe gaan persoonlijke associaties onmiddellijk met het beeld aan de haal. Je herkent een portret, maar als je langer kijkt, wordt je aandacht getrokken naar andere aspecten. Niet zozeer de realistische gelijkenis speelt dan de hoofdrol, maar juist de kunstmatige ingrepen, de vervreemdende toevoegingen en de haast onpersoonlijke wijze van schilderen beïnvloeden het kijken.
