Marijn de Jong

omgeving , natuur , mens , Licht , fotografie

Met mijn camera richt ik mijn aandacht op mijn directe omgeving. Ik heb daarbij een
speciale waardering voor het gewone en alledaagse van het leven.
Ik fotografeer anonieme voorbijgangers op straat, mijn kennissen, vrienden
en geliefden. Daarnaast fotografeer ik straten, gebouwen,
(stads)landschappen, luchten en objecten.
Portretfotografie is mijn belangrijkste expertise; ik houd ervan om contact te leggen met mensen
en ze op hun gemak te stellen, zelfs tijdens een kortstondig moment met mij als
volstrekt onbekende voorbijganger op straat.
Ik werk graag aan lang lopende projecten waarbij ik me in een bepaalde
plek kan verdiepen en inleven.
Een belangrijke kernwaarde in mijn werk is dat ik het maak vanuit een verlangen om mijn persoonlijke verbinding met het onderwerp vast te leggen.
In alles wat ik fotografeer zoek ik naar een moment en een standpunt van aandacht en openheid. Ik kijk voortdurend naar de wereld om mij heen, tot in de fijne details, en daar ben ik met mijn hele gevoel bij betrokken.
Foto's moeten een autonome kwaliteit hebben, zodat het beeld voor zichzelf kan spreken.
Ik werk met een analoge camera en druk de foto’s in mijn doka af op
barietpapier. Alle aspecten vragen eenzelfde liefdevolle houding: vanaf het
moment met de camera te midden van mensen, objecten en situaties, tot en
met het afdrukken en presenteren van de resultaten. Alles doet er even veel
toe; ieder onderwerp en elke stap in het proces naar het eindresultaat.

**onbekende man** - Deze man ontmoette ik in een Amsterdamse daklozenopvang. Ik maakte een kleine fotostudio waarin ik de mensen die in de gezamenlijke ruimte waren kon uitnodigen om plaats te nemen voor mijn camera. Een portret en een kortstondig contact was voldoende, ik hoefde niets van de mensen te weten om ze te kunnen zien.

**Binnenwegplein, Rotterdam** - Op het Binnenwegplein in Rotterdam, in een geïmproviseerde studio, nodigde ik deze man uit om te poseren. Analoge zilver gelatine druk, 30x40cm.

**Nieuwe Wildernis** - Aanleg van het getijdenpark op het eiland Van Brienenoord, Rotterdam 2021

**Noor 2020** - Noor fotografeerde ik voor het eerst toen ze 7 jaar was. Sindsdien maak ik om de paar jaar weer een nieuw portret van haar.

**Pieter, 2017** - In 2017 fotografeerde ik leerlingen van het Rudolf Steiner College in Rotterdam.

**Patrick, Rotterdam 2024** - Bij metrostation Beurs, waar ik nu een paar keer met mijn openlucht-fotostudio heb gestaan, kwam een lange, robuust ogende man langzaam schuifelend op me af. Ik sprak hem aan en keek hem in het gezicht. Een donkere, enigszins glanzende huid en een fijn helderblauw randje rond zijn zwarte pupillen vielen mij op. Er ging een aangename rust uit van de man. Patrick is zijn naam en hij vertelde dat hij juist aan zijn voet was geopereerd. Vandaar de langzame tred. Op mijn uitnodiging om plaats te nemen in mijn fotostudio ging hij gelukkig in! Bij dit portret dat ik van hem maakte, vind ik het mooi dat ik door de ouder wordende man de jongere die hij geweest is kan zien doorschemeren. Analoge zilver gelatine druk 30x40cm.

**Axel, Rotterdam 2020** - Portret van beeldend kunstenaar Axel van der Kraan

**Hassan, 2021** - Ergens in de buurt fotografeerde ik op straat een stapel afgedankte matrassen. Een man gehuld in een oranje hesje van Gemeentewerken Rotterdam met een anti-corona-mondkapje aan z’n kin hangend vroeg wat ik aan het doen was, waarop ik vertelde dat ik een stapel afgedankte matrassen aan het fotograferen was. ‘Ja dat zie ik’ zei hij, ‘maar waarom wil je een foto van afgedankte matrassen hebben?’ ‘Voor mijn persoonlijke verzameling’ zei ik, met het risico dat het nog vager zou worden. Kennelijk vond hij mijn antwoord al voldoende want hij vroeg enthousiast of ik ook een foto van hem wilde maken. ‘Goed, ga hier maar even zitten’ zei ik, wijzend op een betonnen richel. Het licht kwam hinderlijk van boven waardoor zijn ogen in de schaduw van zijn oogkassen vielen. Desondanks maakte ik de foto, want ik zag zo snel geen betere plek. ‘Eigenlijk zou je Hassan moeten fotograferen, die zit hierboven’, zei hij uitnodigend. Om de hoek was een vaalblauwe deur met daarachter een smalle trap. Over een berg reclamefolders en ongeopende post stappend en langs een tegen de leuning geparkeerde fiets manoeuvrerend vond ik mijn weg naar boven. De man die ik zo-even had geportretteerd volgde en gaf mij de aanwijzing dat ik hierna nog een trap moest beklimmen. Het trappenhuis was donker, zweterig snikheet (want het was zomer) en het rook er naar tabak en vuile was. Bovengekomen kwam ik op een lichte, schaars gemeubileerde etage, met een kale plankenvloer en een hoog model koelkast die middenin de ruimte was neergezet. In een hoek stond een bruinlederen bank van waaruit een man van middelbare leeftijd mij hartelijk begroette. Hij keek verrast naar mij op terwijl hij uit zijn onderuitgezakte houding omhoog krabbelde. De sigaret die hij tot op het filter had opgerookt, drukte hij haastig uit in een asbak op een houten salontafeltje. ‘Dit is Hassan’, zei de gemeentewerker en hij legde uit wat ik kwam doen. Hassan ging akkoord met het voorstel om een portret te maken. Hij haalde voor de gelegenheid een colbert uit de aangrenzende ruimte en vroeg of ik het mooi vond staan. Toen het portretteren klaar was hadden we een terloopse uitwisseling over wat we belangrijk vonden in het leven. ‘Eigenlijk ben ik geen gemeentewerker’, bekende de man met het oranje hesje. ‘Maar met dat hesje kan ik vrij en ongestoord op straat scharrelen zonder dat ik in de gaten loop..’

**Afgedankte stoel, 2022** - In mijn atelier fotografeer ik alledaagse gebruiksvoorwerpen. Deze stoel had iemand bij de vuilcontainer achtergelaten.

**Deken, 2021** - In mijn atelier fotografeer ik alledaagse gebruiksvoorwerpen. Deze deken gooide ik tijdens het opruimen terloops terzijde, waardoor hij er bijna zo bij kwam te liggen.

Van Gogh Air

Datum: 01-10-2022 t/m 31-10-2022

Locatie: Zundert

Residentie van een maand, waarin ik mensen uit de omgeving heb geportretteerd en landschappen heb gefotografeerd. Het werk in afgesloten met een tentoonstelling ter plaatse.

https://www.vangoghhuis.com

Kunst in de school

Datum: 04-09-2017 t/m 13-07-2018

Locatie: Rudolf Steiner College

Gedurende een klein jaar heb ik gewerkt aan de zichtbaarheid van schoolcultuur. Ik heb een serie portretten van leerlingen gemaakt, relevante objecten die gemaakt werden tijdens de lessen en voorheen onzichtbaar in een la bleven op een goede manier tentoongesteld en een olieverfschilderij van 2,80x 4,60m met een groep leerlingen gemaakt. Deze dingen zijn nu permanent te zien in het schoolgebouw.

Deze kunstenaar heeft nog geen toekenningen.