Er is een wisselwerking tussen systemen en individuen. Een systeem biedt structuur, veiligheid en mogelijkheid tot samenwerking. Maar een systeem kan ook individuen klein houden of juist overvragen. Ik vind het fascinerend dat individuen, door hun handelen systemisch af te stemmen, bijdragen aan een systeem dat hun ook onderwerpt.
Ik ben een visuele kunstenaar, opgegroeid in Baskenland ten tijde van de dictatuur van Franco. Ik ben opgegroeid met geweld in verschillende vormen.
In mijn werk onderzoek ik macht, afhankelijkheid en loyaliteit binnen systemen. Zoals de verborgen dwang van architectuur in de dansfilm Symphony of the Body. Of in de korte film Ontsporing Gezocht, de capaciteit tot reflectie en verandering van de individuen binnen de politie, een systeem van grote macht en ultieme loyaliteit naar elkaar.
Mijn werk verschuift van film naar interdisciplinair film, fotografie en expanded cinema. De aanwezigheid van het lichaam is hierin cruciaal, zowel voor het publiek als voor mij, als maker.
Het idee om fysiek te gaan experimenteren met ruimte, analoog materiaal en natuurlijke organismen is ontstaan uit het verlangen om mij onderdeel te voelen van de omgeving, zintuigen in te zetten, te spelen en vooral fouten als input te gebruiken, om zo het systemisch denken te doorbreken. Ik streef daarmee het dualisme van goed of fout, dader of slachtoffer, mens of natuur te weerstaan.
A Blessed Unrest
Volgt
De Onzichtbare Vrouw
De Onzichtbare Vrouw is een mid-length experimentele videoproject, waarin documentaire en fictie samenkomen in de zoektocht naar transparantie van het systeem dat misbruik mogelijk maakt: het familiesysteem waarin seksueel misbruik mogelijk is en het (post-)koloniaal systeem dat misbruik van het land en de mensen maakt(e.