Ralph van Meijgaard schildert hermetisch uitziende vormen, die eenvoudig zijn, maar nooit zo elementair dat ze wiskundige vormen met dito namen kunnen dragen. De objecten van Van Meijgaard zijn dus naam- en identiteitsloos. Maar dat laatste is niet helemaal waar. Net zoals de inktvlekken van een Rohrschachtest roepen ook de nauw ingekaderde ‘dingen’ van Van Meijgaard associaties op met dingen uit de dagelijkse werkelijkheid. Een tweede spel dat zich afspeelt in zijn werk is de verhouding tussen diepte en plat vlak doordat de ruimtelijke objecten zich altijd ietwat in het niets lijken te begeven.
Soft Cover
December ‘21 heb ik, als vervolg op twee muurschilderingen het jaar daarvoor, een project georganiseerd waarbij deze keer katoen als drager diende. De geschilderde voorstellingen (240 x 340 cm) konden nu ook dwars door de projectruimte worden gehangen of op afstand van de muren. Deze doeken vormden tijdens de opening ook het decor voor dansers die er een improvisatie uitvoerden op speciaal voor de gelegenheid gecomponeerde muziek van Otto Rissanen (allen studenten Codarts Rotterdam).