De semi-autobiografische film Daddy is een volgende stap in het oeuvre van filmmaker Flo Meijer. Voor het eerst werkt ze aan een autonoom project dat zowel in het artistieke als in het reguliere filmcircuit kan worden vertoond. Centraal in de film staat de relatie tussen Meijer en haar vader, die ze al twintig jaar niet heeft gesproken. Aan de hand van sleutelmomenten uit haar herinneringen ontrafelt ze in de film de oorzaken hiervan. Haar vader wordt gespeeld door tientallen acteurs die ze construeert uit archiefbeelden, waarmee ze wil uitbeelden dat haar vader in de afgelopen twintig jaar vooral een fantasie was van wat een vader hij had kunnen zijn. Ook wil ze met de toevoeging van deze laag een breder perspectief bieden: Meijer is immers niet het enige kind zonder contact met haar vader. Daarmee biedt de film een kritische blik op de verhouding tussen man en vrouw, waarbij de opvoeding van kinderen nog steeds grotendeels als de verantwoordelijkheid van de vrouw wordt gezien.