Sinds Jason Hendrik Hansma vader is geworden, richt hij zich als kunstenaar op klimaatverandering en de beperkende, bijna nihilistische taal die we spreken zodra het over de toekomst gaat. In het onderzoek ‘From Who The Evening Flows’ brengt hij twee kwesties voor het voetlicht: Waarom bestaat in onze cultuur het idee dat de jeugd zich moet opofferen voor oudere generaties? En: hoe kunnen we de toekomst vormgeven, zonder de beperkingen van het hedendaagse taalgebruik? Zijn doel is om antwoorden op deze vragen te formuleren aan de hand van experimentele film, found footage en muziekcomposities. Daarbij baseert hij zich op de filosofie van Joodse denkers als Georges Didi-Huberman, Hannah Arendt en Hélène Cixous over hoe de wereld er na de Shoah uit zou kunnen zien en over welke taal te spreken in een toekomst die vernietigd is. Het resultaat bestaat uit een serie korte filmstudies, waarin de kunstenaar de mogelijkheden en beperkingen van experimentele cinema onderzoekt.