In een Rotterdams hotel maken twee vrouwen uit Thailand en Spanje kamers schoon en doen ze de afwas tegen het minimumloon. Met telefoons en digitale camera’s documenteren ze hun dagelijks werk: een vergeten broek, een gesprek met een baas, de aankomst van een cruiseschip. Met haar eerste speelfilm Ik wou dat het afwas geeft Aitana López Rodrigo een intieme en tegelijk ironische reflectie op onzichtbare arbeid, toerisme en de waarde van tijd. Wie kan en mag er reizen? Wie blijft achter om op te ruimen? Het project komt voort uit het verlangen van López Rodrigo om de precaire werkomstandigheden in de Nederlandse toeristische sector vanuit een kritisch perspectief te bekijken. Het documentaire materiaal wordt voornamelijk vastgelegd met mobiele telefoons en audiorecorders, als weerspiegeling van het onzekere werkklimaat. Als contrast worden de fictieve en speculatieve filmscènes opgebouwd uit de gepolijste beeldtaal die we kennen van reclames, popcultuur en sociale media.