Als verhalenverteller voelt Ratri Notosudirdjo de verantwoordelijkheid om aandachtig en kritisch na te denken over de wereld om haar heen. Voor haar nieuwe onderzoek ‘swift methods, ways of entangling’ verdiept ze zich in de geschiedenis van Indonesische feministische arbeidersbewegingen en de manier waarop popcultuur door autoritaire regimes wordt ingezet voor eigen gewin. Haar aanpak is geïnspireerd op de diffractiestrategie van de feministische filosofe en natuurkundige Karen Barad, die een bepaald domein bestudeert met behulp van de termen, begrippen en concepten van een ander domein. Notosudirdjo analyseert de geschiedenis aan de hand van twee sleutelpersonen: Raden Adjeng Kartini, een Indonesische voorvechtster van onderwijs voor vrouwen uit het begin van de twintigste eeuw, en de hedendaagse popster Taylor Swift. Met deze niet bepaald voor de hand liggende combinatie wil de kunstenaar onzichtbare infrastructuren blootleggen binnen de media, culturele golfbewegingen en hun vermogen om het gevoel voor tijd en plaats te vormen. Door middel van textiel en schimmenspel experimenteert zij met technieken om de geschiedenis vanuit verschillende perspectieven te benaderen.