Ciska Mei

Taal, mens, Media, LHBTIQ+, Gender, Geluid, film, Documentair, Diversiteit, Conceptueel, Community, Autobiografisch, Audiovisueel, Artistiek onderzoek, Analytisch

Whether it is in film or art, Ciska’s work is characterised by the incessant need to challenge the conventions and implications of the genre and medium they work with in. Because they deem it necessary to centre critical (self-)reflection in their approach, they are not necessarily interested in working towards a perfectly pre-conceptualised end-proudct, but rather concern themselves with working through questions so complex, they beg to be left untouched. Thematically they often set out to explore interpersonal, analytical or philosophical paradoxes, rarely coming to incontestable conclusions. At the core of this practice is an ambition to build earnest, trusting and curious relationships with the people they work with, in front of– and behind the camera.

Their study of Audiovisual Design at the art academy of Rotterdam, their minor in Philosophy at the Free University of Amsterdam and work as a freelancer in the cultural sector have shaped them to become a curious, analytical and critical filmmaker and artist.

The Ozard
The Ozard (2025) - Tijdens de repetities van de jeugdvoorstelling ‘The Ozard of Wiz’, trekken de makers zij aan zij over de yellow brick road, op weg naar een queer utopie onder de schijnwerpers. Marie Lea, Romy, Art en René blikken terug naar een tijd waar ze als kind vrij konden spelen, zonder oordeel. Wanneer trad de schaamte het podium op – en hoe kwamen ze weer van dit ongenode personage af? Het ene moment ben je Glinda the Good Witch, met de badjas van je moeder als jurk om je heen geslagen, en betover je de lege woonkamer met je magie. Het andere moment zwaait de deur open en waaien alle mogelijke oordelen over jongens in jurken of prinsessen zonder prins naar binnen. Je jurk is niets meer dan badstof en je toverstaf blijkt alleen een afstandsbediening te zijn. De magie vervliegt, het zaallicht knalt aan, en de realiteit breekt ongenadig door de illusie van vrijheid. In ‘The Ozard’ duiken we in het repetitieproces van een queer herinterpretatie van de klassieker ‘The Wizard of Oz’. De makers keren hun bekende werkelijkheid binnenstebuiten en bouwen op het podium de wereld die ze als kind zo graag hadden willen bewonen. Verhalen laten ons dromen over andere werelden, maar zijn ook de eerste stap daarheen: wat je kunt verbeelden, kun je ook waarmaken. Regisseur René keek als negenjarige eindeloos naar de videoband van The Wiz, Marie-Lea balanceerde stiekem op de hakken van haar moeder, Romy raakte gefascineerd door een transman in een spijkerpak, en Art kende elk danspasje uit Britney Spears’ videos. Wat begint als onbezorgd spel, kantelt abrupt wanneer je een klasgenoot zegt dat hij een homo ‘in elkaar zou slaan’ als hij er één tegen zou komen. Het besef dat de kleding die je kiest of degene op wie je stiekem verliefd bent, iets over je zegt – en dat daar zomaar een oordeel op kan volgen — zorgde ervoor dat René, Marie-Lea, Art en Romy in de rol van een hetero- en cis-normatief leven gingen kruipen. Die rol voelde veiliger, maar was verre van thuis. Gelukkig bleek het niet “the role of a lifetime” te zijn. Met ‘The Ozard’ maken de spelers ruimte voor een wereld waarin schaamte hen niet langer tegenhoudt. De “Tinnen Man” heeft wél een hart – alleen klopt het niet voor vrouwen. De “Vogelverschrikker” heeft een brein – maar kreeg te vaak te horen dat zijn overtuigingen over zichzelf niet klopten. En de “Leeuw” vindt zijn moed niet door iemand anders te worden, maar juist door zichzelf te durven zijn. De documentaire 'The Ozard' is geselecteerd voor de Debuutcompetitie van het Nederlands Film Festival 2025.
A Place Where Reality Lies (2022) - Documentaire - Bij het maken van documentaires raken we soms verstrikt in de waarheid. Ook al zouden we het misschien graag willen, documentaires zijn geen objectieve vensters op de werkelijkheid, ze zijn interpretaties ervan. Het is niet dat we willen liegen, het gebeurt gewoon. Want hoe dichter je met een opnametoestel bij de waarheid probeert te komen, hoe meer die vervormt. ‘A Place Where Reality Lies' is een hond die zijn eigen staart achterna zit: een documentaire, waarin ik, een regisseur, onderzoek hoe andere documentairemakers te werk gaan bij het verbeelden van de realiteit.
MaMA: The Dysfunctional Family (2021) - Documentaire - 'MaMA: The Dysfunctional Family' vertelt het intieme verhaal van een van Rotterdams meest eigenwijze creatieve communities. De documentaire, geregisseerd door Ciska Meister, is een reis door de tijd en onderzoekt hoe de betekenis van MAMA voor de stad Rotterdam de afgelopen 23 jaar is veranderd. Vanuit 2021 kijken betrokkenen terug en vooruit, en aan de hand van openhartige vertellingen wordt duidelijk dat MAMA meer is dan enkel een fysieke ruimte. Het is een familiegevoel, een levensbeschouwing, een universum op zichzelf.
Photographic Tribute to Paula Breuers: Fuck! Wheres all my homies? (2020) - Paper maché mask as part of photographic tribute to Paula Breuer's work: Fuck! Where's all my homies?
A Euphoric Sensation (2019) - A Euphoric Sensation is a 2-channel video installation, developed by Ernest Wereko and Ciska Mei. The installation is playful exploration (and in part a critique) of the ways in which language is used to describe the visual arts.

Residentie JOYA: AiR - 2025

Datum:
Locatie: JOYA AiR - Spanje

Podcast - Gallery Noise

Datum:
Locatie: Operator Radio

Gallery Noise is a radio show in which Cecile engages in a sound-inspired conversation with Rotterdam artists and makers. In the second edition Cecile speaks to Ciska Mei, an artist and filmmaker, with a focus on documentary and essayistic video work, as well as performance. In their work, they often depart from paradoxes, for example by challenging the implications of the genre they work within. In recent, they have been especially interested in exploring forms of non-story-telling; an ambition

https://beta.operator-radio.com/archive/gallery-noise-02-w-ciska-mei

Performace - Roze Bubbel

Datum:

Garage Cafe 2.2

Datum:
Locatie: Garage Rotterdam

Bij Garage Cafe 2.2, presenteerde ik mijn actueel onderzoek en video-werk (in process) HUM•BUG.

Residentie JOYA: AiR - 2023

Datum:

In Mei 2023, nam ik deel aan een residentie van 2 weken bij JOYA: AiR, waar ik aan een nieuw video-werk begon te werken.

Deze kunstenaar heeft nog geen toekenningen.